Magia w Gothic 1 Remake to nie przycisk, który wciska się w panice, gdy miecz zawodzi. To osobny styl walki z własną logiką, własnymi wymaganiami i własną listą sposobów, w jakie potrafi zawieść w najmniej odpowiednim momencie. Zanim sięgniecie po pierwszą runę, warto zrozumieć, czym różni się czarowanie od machania żelastwem.

Stoisz jak słup soli i to problem

Większość zaklęć wymaga od postaci bezruchu podczas całej sekwencji inkantacji. W praktyce oznacza to, że w chwili gdy formujecie czar, stajecie się nieruchomym celem. Jakikolwiek cios otrzymany w tym czasie natychmiast rozbija koncentrację i przerywa rzucanie – bez efektu, za to ze stratą cennych sekund i inicjatywy w walce.

Czas potrzebny do uformowania zaklęcia nie jest stały. Proste czary niższych kręgów działają niemal od ręki, podczas gdy potężniejsze sekwencje z wyższych poziomów wtajemniczenia wymagają długiej i skupionej inkantacji. Wyjątkiem są lżejsze zaklęcia mobilne, takie jak Lodowa Strzała – podczas ich rzucania postać zachowuje pełną swobodę ruchu, co czyni je bezcennymi w zwarciu.

Nie każdy czar działa tak samo

Gra dzieli zaklęcia na trzy odrębne kategorie, różniące się mechaniką aktywacji i zastosowaniem bojowym.

Zaklęcia ładowane, których przykładem jest Kula Ognia, działają na zasadzie kumulacji energii – im dłużej przytrzymujecie przycisk, tym potężniejszy pocisk formujecie. Wskaźnik naładowania widoczny przy celowniku informuje o aktualnym poziomie mocy, ale każdy wyższy stopień proporcjonalnie uszczupla zapasy many. Puszczenie przycisku uwalnia czar na bieżącym poziomie naładowania, maksimum zaś wyzwala się samoczynnie.

Zaklęcia o działaniu ciągłym, jak Ogniste Strzały, pozostają aktywne tak długo, jak gracz je podtrzymuje, nieprzerwanie zużywając manę. Sprawdzają się w sytuacjach, gdy chcecie zasypać przeciwnika stałym strumieniem magii, nie martwiąc się o precyzję pojedynczego trafienia.

Trzecia kategoria to zaklęcia wymagające wskazania celu – Grom czy Telekineza nie zadziałają skierowane w pustkę. Przed ich użyciem trzeba naprowadzić wzrok na konkretnego wroga lub interaktywny obiekt. Interfejs gry ułatwia rozróżnienie typów zaklęć poprzez unikalny kształt geometryczny celownika wyświetlanego na ekranie.

Hierarchia kręgów – bez skrótów

Wtajemniczenie w magię przebiega według ściśle określonej kolejności sześciu kręgów mocy. Nie ma możliwości przeskoczenia etapów – Trzeci Krąg pozostaje niedostępny bez wcześniejszego opanowania Pierwszego i Drugiego. Każdy kolejny poziom wiedzy wymaga wizyty u nauczyciela magii w jednym z obozów oraz wydania odpowiedniej liczby punktów nauki.

Kręgi dotyczą wyłącznie run – zwoje działają niezależnie od stopnia wtajemniczenia i może z nich korzystać każdy, kto dysponuje wystarczającą ilością many. To sprawia, że zwoje pozostają użyteczne nawet dla postaci nienastawionych na magię, podczas gdy runy są domeną tych, którzy świadomie inwestują w kolejne poziomy wiedzy tajemnej.

Jak walczyć jako mag?

Skuteczna walka magiczna opiera się na utrzymaniu dystansu i zarządzaniu inicjatywą. Starcie najlepiej otwierać z daleka, posyłając w stronę wroga w pełni naładowany czar – zadane w ten sposób obrażenia mogą rozstrzygnąć potyczkę zanim się na dobre zacznie. Gdy przeciwnik skróci odległość i uniemożliwi spokojną inkantację, należy natychmiast przestawić się na mobilne zaklęcia, które pozwalają jednocześnie atakować i cofać się, nie tracąc kontroli nad polem walki.