Pragmata
Po sześciu latach od pierwszej zapowiedzi Pragmata wreszcie trafiło w ręce graczy. Tytuł początkowo wydawał się odległą wizją technologicznego pokazu możliwości nowej generacji konsol, ale dziś wiadomo już, że Capcom przygotował znacznie więcej niż efektowne demo. Pragmata to pełnoprawna przygodowa gra akcji science fiction, która wyróżnia się stylem, pomysłowością i świetnym systemem walki, choć nie jest pozbawiona kilku wyraźnych ograniczeń.
Capcom stworzył jedno z najbardziej klimatycznych sci-fi ostatnich lat
Już od pierwszych minut Pragmata imponuje oprawą wizualną. Lunarne bazy, futurystyczne kombinezony astronautyczne, sterylne laboratoria i realistyczne podejście do eksploracji kosmosu budują świat, który wydaje się jednocześnie futurystyczny i wiarygodny. Gra skutecznie łączy bardziej „przyziemne” science fiction z momentami dziwacznej, niemal koszmarnej estetyki.
Projekt przeciwników zasługuje na szczególne wyróżnienie. Robotyczne hybrydy, groteskowe konstrukcje oraz niepokojące formy inspirowane biomechaniką przywołują skojarzenia z NieR: Automata, co nie jest przypadkowe, biorąc pod uwagę doświadczenie części zespołu produkcyjnego.
Równie wysoki poziom utrzymuje ścieżka dźwiękowa, która doskonale balansuje między emocjonalnymi motywami fortepianowymi a bardziej elektronicznymi, intensywnymi kompozycjami.
System walki i hakowania to największy atut gry
Najmocniejszą stroną Pragmata pozostaje bez wątpienia rozgrywka. Podczas starć Hugh korzysta z tradycyjnej broni palnej, ale kluczową rolę odgrywa Diana i jej system hakowania. Każdy przeciwnik posiada specjalną siatkę punktów, którą gracz musi przeanalizować i odpowiednio wykorzystać, by osłabić wroga, odkryć słabe punkty lub nałożyć negatywne efekty.
Ten system sprawia, że każda walka staje się połączeniem dynamicznej akcji i taktycznej łamigłówki. Zamiast prostego strzelania, gracze muszą myśleć, planować i efektywnie zarządzać możliwościami obu bohaterów.
To rozwiązanie okazuje się zaskakująco intuicyjne i stanowi jeden z najbardziej kreatywnych systemów walki ostatnich lat.
Bossowie i rozwój postaci wypadają bardzo solidnie
Starcia z bossami to jedne z najlepszych momentów całej gry. Potężni przeciwnicy oferują widowiskowe, wymagające starcia, które regularnie testują zdolność adaptacji gracza.
Dodatkowo Pragmata stopniowo rozwija arsenał broni, modyfikacji pancerza oraz zdolności hakowania, dzięki czemu rozgrywka stale się rozwija bez przytłaczania nadmiarem mechanik.
Fabularnie dobrze, ale bez rewolucji
Historia Hugh i Diany, choć przyjemna, nie osiąga pełnego potencjału emocjonalnego. Relacja między bohaterami działa, ale rozwija się nieco zbyt szybko, przez co niektórym może zabraknąć głębszego budowania więzi.
Fabuła oferuje solidne science fiction, porusza kwestie AI, człowieczeństwa i przetrwania, jednak rzadko wychodzi poza znane schematy gatunku. To dobrze napisana historia, ale raczej nie stanie się przełomem narracyjnym.
Największy problem? Powtarzalność
Najbardziej odczuwalnym minusem Pragmata okazuje się struktura rozgrywki. Kolejne poziomy często opierają się na podobnym schemacie eksploracji, hakowania terminali, walki i otwierania przejść. Mimo świetnego gameplayu, z czasem formuła może wydawać się nieco zbyt przewidywalna.
Na szczęście stosunkowo kompaktowy, około dziesięciogodzinny czas gry sprawia, że produkcja nie zdąży przesadnie zmęczyć.
Czy Pragmata było warte wieloletniego oczekiwania?
Zdecydowanie tak. Pragmata nie redefiniuje branży ani nie staje się nowym wzorem dla gatunku, ale dostarcza bardzo dopracowane, kreatywne i niezwykle stylowe doświadczenie science fiction.
Capcom udowadnia, że potrafi tworzyć nowe marki z ogromnym potencjałem, oferując grę, która zachwyca atmosferą, pomysłowością oraz nowatorskim podejściem do walki. Mimo kilku bardziej klasycznych elementów konstrukcyjnych Pragmata pozostaje jedną z ciekawszych premier 2026 roku i zdecydowanie zasługuje na uwagę fanów gier akcji oraz science fiction.
