Dungeon Hunter 5 to kolejna odsłona znanej serii hack’n’slash od Gameloft, która z biegiem lat coraz mocniej przesuwa się w stronę modelu free-to-play. Nie zmienia to jednak faktu, że sama gra potrafi być zaskakująco przyjemna, jeśli zaakceptuje się jej zasady i sposób działania systemów progresji.

Na poziomie podstawowym nadal mamy do czynienia z dynamiczną grą akcji, w której wcielamy się w bohatera i przechodzimy przez krótkie misje pełne walki z przeciwnikami. Struktura rozgrywki jest jednak wyraźnie dostosowana do mobilnego stylu grania. Etapy są krótkie, szybkie i powtarzalne, co pozwala na granie „w przerwach”, ale jednocześnie ogranicza poczucie długiej, epickiej przygody.

Zamiast klasycznego systemu lootowania znanego z gier RPG, tutaj wszystko opiera się na kartach. Każda broń i element ekwipunku ma formę karty z określonymi statystykami i poziomem. Rozwój polega na ich łączeniu i ulepszaniu. Karty można zasilać innymi egzemplarzami, które zamieniają się w doświadczenie, albo rozwijać je do wyższych form, jeśli posiada się odpowiednie materiały. Dodatkowo istnieje mechanika fuzji, która pozwala jeszcze bardziej wzmocnić dany przedmiot poprzez użycie jego kopii. W efekcie system progresji jest dość rozbudowany, ale jednocześnie oparty na powtarzalnym schemacie zdobywania i ulepszania kart.

Ważnym elementem gry jest również tryb Stronghold, który wprowadza aspekt rywalizacji między graczami. W trakcie kampanii zdobywa się jednostki-miniony, które można umieszczać we własnej bazie. Baza ta może być atakowana przez innych graczy, którzy próbują przejąć zgromadzone zasoby. Jednocześnie samemu można atakować twierdze innych, co tworzy dodatkową warstwę rozgrywki poza kampanią. Ten system sprawia, że gra nie kończy się na PvE, tylko przechodzi również w bardziej społeczny i konkurencyjny model.

Istotną zmianą w porównaniu do starszych odsłon serii jest brak klasycznej struktury klas postaci. Zamiast tego wszystko zależy od wyposażenia. Różne typy broni wpływają na styl walki, szybkość ataków oraz ogólną charakterystykę postaci. Do tego dochodzą zaklęcia oraz dodatkowe elementy ekwipunku, które pozwalają jeszcze bardziej dostosować styl gry. W praktyce oznacza to, że jedna postać może pełnić różne role w zależności od tego, jak zostanie wyposażona.

System free-to-play opiera się głównie na dwóch mechanikach. Pierwszą są ograniczenia czasowe związane z trybem misji i Stronghold, a drugą waluta premium, która pozwala przyspieszać progres oraz otwierać skrzynie z losowym lootem. Sama gra jest dość rozbudowana i może sprawiać wrażenie przytłaczającej na początku, szczególnie że nie wszystkie mechaniki są dobrze wytłumaczone. Dopiero po dłuższym czasie zaczyna się rozumieć, jak wszystkie systemy łączą się ze sobą.

W praktyce Dungeon Hunter 5 nie jest aż tak restrykcyjny, jak mogłoby się wydawać. Ograniczenia czasowe nie blokują całkowicie rozgrywki, a zawsze jest coś do zrobienia. Problemem staje się raczej powtarzalność misji i konieczność wielokrotnego ich przechodzenia w celu zdobycia odpowiednich ulepszeń. Widać też, że system losowych skrzyń i waluty premium może wpływać na tempo rozwoju, co w trybach PvP daje pewną przewagę graczom inwestującym pieniądze.

Najbardziej odczuwalnym minusem jest nierówność w poziomie trudności oraz sposób, w jaki gra komunikuje wymagania misji. Zdarza się, że kolejne etapy okazują się zbyt trudne bez dodatkowego grindu lub użycia zasobów. Dodatkowo możliwość kontynuowania misji po porażce za walutę premium bywa kontrowersyjna, zwłaszcza gdy gra jednocześnie pokazuje utracone nagrody jako zachętę do jej użycia.

Mimo tych problemów Dungeon Hunter 5 nadal potrafi być satysfakcjonującą grą. System walki jest płynny, oprawa graficzna stoi na wysokim poziomie, a ogólna prezentacja robi dobre wrażenie jak na produkcję mobilną. Nie jest to tytuł pozbawiony wad, ale w swojej kategorii oferuje wystarczająco dużo treści i mechanik, żeby przyciągnąć graczy na dłużej, szczególnie tych, którzy akceptują model free-to-play.